دولت‌هاي ايران ـ تركيه و تغذيه متقابل تروريسم

ديار مرادي

  در چنين شرايطي سران تركيه بيشتر از هر مقطع ديگري بي‌محابا برخوردي مليتاريستي نسبت به معضل كرد دارند. اما سرهلدان‌ها (تظاهرات)ي خلق كرد در 15 فوريه و نوروز 2006 در كليه شهرهاي كردستان بويژه در ماكو و دياربكر و نيز تظاهرات اين خلق به منظور محكوميت اعمال ترور‌آميز دولت در شمزينان و برگزاري مراسم‌ها جهت تشييع جنازه 14 تن از رفقاي HPG، بيانگر موضع شفاف خلق كرد در خصوص عجين‌شدن با روح شهدا، فلسفه آپوييستي و PKK و گريلا مي‌باشد. البته كه اين برخورد و موضع خلق كرد مانعي اساسي در مقابل پلان پليدي است كه رژيم تركيه در اين مرحله پيش روي خود قرار داده است. بر اين اساس قانون آنتي ترور را كه هدف آن مشروعيت‌بخشي به سركوب هرگونه عمليات دموكراتيك خلق كرد و حتي ترك است، در كابينه وزراء پس از بحث با شوراي امنيت ملي متشكل از فرماندهان عاليرتبه ارتش و وزيران تدوين و از طريق جوسازي گسترده در رسانه‌ها و تحريك افكار شوونيستي در تركيه، نمايندگان مجلس را ناگزير به تصويب آن مي‌نمايد. مواد قانون مزبور بيانگر اعلان وضعيت فوق‌العاده در كردستان است كه كنتراگريلا ( ضد گريلايي)، تشكلات مخفي جهت ترور فعالين سياسي، مدني و حقوقي، ربودن و شكنجه جوانان و كودكان از سوي اين تشكلات مخفي وابسته به ارتش، بار ديگر همچون سوپاپ اطمينان حفظ منافع رانت‌گرايانه برخي از سران ارتش و افراد بازنشسته و كهنه‌كار در عرصه سياست، استخبارات و ارتش به راه انداخته مي‌شود. در يكي از ماده‌هاي قانون آنتي ترور به نيروهاي امنيتي تركيه اجازه داده شده كه به هر كس و يا هرخودرويي كه مشكوك باشند و جواب ايست آنها را ندهد، بالفور حق آتش دارند؛ اين امر، راه را بر مشروع جلوه‌دادن هرگونه اعمال غيرانساني و غيراخلاقي نيروهاي تركيه باز مي‌نمايد. اين وضعيت، اوضاع فوق‌العاده كنوني عراق را در ذهن تداعي مي‌سازد، يعني هر كس يا هر خودرويي كه به نيروهاي آمريكا نزديك شود، بالفور آماج گلوله‌هاي سربازان آمريكايي قرار مي‌گيرد.

  سوزاندن جنازه‌هاي گريلا، مجازات‌نمودن كودكان شركت كننده در عمليات‌هاي دموكراتيك، به آتش كشيدن جنگلها و مراتع كوهستاني كردستان نمونه‌هاي ديگري از اعمال وحشيانه ارتش ترك در اين مرحله است. همچنين جنگ ويژه‌اي در رسانه‌ها به راه انداخته و تمام امكانات خود را جهت به تسليميت‌واداشتن كردها بسيج نموده است.

  دولت‌هاي ايران و تركيه بدان جهت كه حفظ موقعيت و منافع خود را در جهت عملي‌ساختن چنين توطئه‌ها، نقشه‌ها و اعمالي مي‌بينند!، همديگر را از تجارب پليد خود در نحوه برخوردشان نسبت به چگونگي بكارگيري راهكارهاي جنگ ويژه و مقابله با نيروهاي گريلا و سركوب خلق كرد تغذيه مي‌نمايند. بطوريكه مي‌بينيم همچنانكه در تركيه جنازه‌هاي گريلا سوزانده مي‌شوند، سپاه پاسداران و مزدوران محلي نيز جنازه كادرهاي پژاك را به خودروها خود بسته و بر روي زمين مي‌كِشند.

  اين نمونه‌ها در عين حال كه حكايت از وحشي‌بودن نيروهاي ارتش تركيه و سپاه پاسداران و مزدوران محلي دارد، نشان از آن دارد كه هر دو دولت درتلاشند تا همچون گذشته شخصيت كردي وابسته به آنها و فلج‌شده از لحاظ روحي، فكري و ذهني و سرباز خوب خود را براي مرحله‌اي كه پيش روي خود گذاشته‌اند، آماده نمايند.

  اما در اين مرحله كردها با پيشاهنگي جنبش آپوييستي بر منافع ملي و نيازهاي واقعي خود آگاه گشته و در همين راستا اراده‌اي آزاد را كسب نموده و گام‌به‌گام بسوي اراده‌اي واحد و ملي در چهار بخش كردستان دست مي‌يابد. مقاومت نيروهاي گريلاي جنبش آپوييستي و گسترده‌شدن فعاليت‌هاي احزاب سياسي برخوردار از ايدئولوژي و فلسفه آپوييستي، اقدامات و نقشه‌هاي تصرف، غصب و فتح‌گونه اين دولت‌ها را در خاورميانه نقش برآب ساخته و همه خلق‌هاي منطقه را به همزيستي مسالمت‌آميز در چارچوب سيستم كنفدراليسم دموكراتيك سوق مي‌دهد. اين برخورد جنبش آپوييستي به تمامي جهت عكس تحريك احساسات شوونيستي و مذهبي از سوي دولت‌هاي تركيه و ايران مي‌باشد. به همين دليل تنها راهي كه اين دولت‌ها براي خود يافته‌اند، تروريزه‌نمودن هرگونه تحركي سياسي، حقوقي در كردستان و شدت‌بخشيدن به عمليات‌هاي نظامي عليه نيروهاي گريلا مي‌باشد.