شما مي‌دانيد خطراتي كه احزاب كمونيستي در ساليان اخير تحت نام پيشاهنگ خلق به آن گرفتار شدند، چه بلايايي كه بر سر اهداف و آرمان‌هاي متعالي و آمال و اميدها آورده، اين خطر ما را نيز تهديد مي‌كند. ما مجبوريم كه اين خطر را به هر قيمتي و به هر شكلي از ميان برداريم. تا هم به سرنوشت جنبش‌هاي متعدد طبقات فشار و استعمارگراني كه در طول ساليان دراز ظهور يافتند، دچار نگرديم. در جنبش ما ساختارهايي كه به شكل اجتماعي نمود مي‌يابند، بايستي متكي بر تلاش و دسترنج باشند. غير از اين راه ديگري نداريم. اين، دنيا و عالم بزرگي است. شايد توسعه اجتماعي ما پديد‌آورنده دنيايي شبيه انقلاب اكتبر و يا از بسياري جهات، حياتي فراتر از آن بوده و مرزهاي آن را درنوردد. به گراميداشت اين انقلاب ساختار ويژه‌اي ايجاد كنيم، آن را لكه‌دار نسازيم، پيشاپيش به آن ايمان آورده و پس از باور به آن الزاماتش را فراهم سازيم. اين بسيار مهم است.

  شما جوانيد و از ميان جامعه‌اي آمده‌ايد كه همه چيزش به نابودي كشانده شده است. دست‌يابي به پيشرفت‌هاي نوين امكان‌پذير است. مي‌توانيد به ساختاري جديد فايق آييد. براي اين منظور نيز بنويسيد، به بحث و گفتگو بپردازيد، سازماندهي شويد و آنرا به عمليات تبديل سازيد. دقت كنيد كه سود و بهره شخصي شما اهميت ندارد. جهت پيروزي، در ساختاري اجتماعي براي بشريت كار كرده و خود را نامزد چنين مسيري نماييم. براي اين كار نيز قبل از هر چيز به سطح ضعف‌هاي سياسي خود بنگريد. چگونه هنوز هم در هر عرصه‌اي از "خود" دم زده و به غير از "من" گفتن چيز ديگري يافت نمي‌شود.

  تكوين اجتماعي همانا ايجاد و نيل به كلكتويسم (مشاركت جمعي) و آفرينش پيشاهنگ اين مسير نيز، همانا هم‌دلي و هم‌فكري است. ما فاصله بسيار دوري با آن داريم. آشفتگي و خودخواهي بسيار بزرگي در ميان است و اين بزرگ‌ترين خطر را ايجاد مي‌كند. اين بدان معناست كه ساختار اجتماعي و فرهنگي ما از چنين جنبه ناقصي نيز برخوردار است. روي سخن من با آناني‌ست كه مي‌گويند ‌"من بسياري از چيزهايم را به اين انقلاب داده‌ام و خودم را فداي آن كرده‌ام"؛آناني كه متقلب و سارق نيستند، بياييد تا از رويداد‌هاي تاريخي برداشت‌هاي اشتباه و غلط ننماييم. هزاران سال ما را از ما سلب كرده و به جاي آن هرگونه بيگانگي و خيانت را برجاي گذاشته‌اند. تخريب آنچه را كه بايستي تخريب نماييم، يكي از ابعاد انقلابي ما را تشكيل مي‌دهد. بايستي آنچه را كه لازم به جايگزين ساختن آن هستيم به خوبي ديده و آن را با گفتمان بسيار عميق آزادانه‌اي متبلور سازيم. بايستي اگر به استيل جديدي نياز هست، استيلي جديد؛ اگر برخوردي نوين لازم است، برخوردي نوين و اگر اراده‌اي جديد لازم است، اراده‌اي نوين داشته باشيم. فرهنگ و زندگي انقلابي بايستي امكان بحث و گفتمان را خلق كند. براي اين منظور نيز مي‌گوييم كه بدون دادن اجازه به هرگونه فشار و درافتادن به افكار كهنه سنتي، انقلابمان رابه نمونه بزرگ‌ترين مبارزات و خلق فرهنگ در اين راستا و بر اين محور تبديل كنيم.

  چنين چيزي نيازمند برپايي طوفاني روحي، عاطفي و ايجاد شيفتگي و كسب نيرويي ارادي در شماست. به تصورم درست در اين نكته، چنين چيزي وارد عمل مي‌شود. ما از خلقي هستيم كه ترقي همديگر را نمي‌پسندند. هر روز بعضي از گزارش‌هايي را كه از زندان‌ها، كوه‌ها، اروپا و صفوف ما به دستم مي‌رسند مي‌خوانم. بيماري فرديت بسيار بزرگي همه را رنج مي‌دهد. اين يكي از بيماري‌هاي شايع انقلابي است و معنايش نيز اين است؛ امكانات ايجادشده موجود را با شيوه برخورد و عادات منفي سنتي ـ‌كه در زندگي شخصي با آن پرورش يافته‌اندـ و با نيروي حاصله از آن، بي‌وقفه فرسوده‌ساختن.

  از اين لحاظ خواه بهانه عدم مشاركت در انقلاب (خطاب به كادر) هر چه باشد ـ بدون انجام اين جدايي كه در اين‌باره چه كسي حق با اوست و يا چه كسي ناحق مي‌گويد ـ كساني كه به اين وضعيت دچار شده و آنان كه مشمول چنين نقشي مي‌گردند بايستي از ياد نبريم كه به‌صورتي ابژكتيو، عاملان و مجريان نقش براي ضد انقلاب هستند.

بخش ششم

از آثار عبدالله اوجالان